De aardige jongens van SC Buitenveldert 6

Jongens waren we – maar aardige jongens. Al zeg ik ’t zelf. We zijn nu veel wijzer. Dat zijn de openingsregels van Titaantjes van Nescio dat in 1918 verscheen. En die zin van die jongens, die aardige jongens, schoot mij telkens te binnen toen ik inmiddels alweer jaren her keeper werd van wat nu SC Buitenveldert 6 is. Vrolijke jongens vooral, open, sociaal, slim, adrem, en met het voetbal als wekelijks bindweefsel en gezonde uitlaatklep. Maar hoe gaat dat: jongens worden mannen. Niet overnight, maar toch. De jaren gaan tellen. Niemand kan meer rechtstreeks uit de kroeg het veld op. Er zijn pijntjes. Grotere pijnen. Er is liefde. Weekendjes weg. En het team heeft kinderen: binnenkort verwachten we nummer 4 en 5. Maar ondertussen wordt er gewoon gevoetbald. Nou ja, gewoon. Uit de brede selectie van 20 weten we er elke zondag – soms met heel veel kunst en vliegwerk – toch zeker wel 11, 12 of 13 in een altijd te kleine kleedkamer te persen en in telkens wisselende samenstelling hebben we toch af en toe de illusie dat we van iedereen kunnen winnen. Maar ja, we zijn nu veel wijzer. Ouder en wijzer. Maar jongens waren, zijn en blijven we. En gezien de gemiddelde leeftijd van het team moeten we nog wel een aantal jaren meekunnen. Met straks gezonde sapjes en vitaminerijk voedsel, een stoet voetbalvrouwen en een tot crèche omgebouwde kleedkamer waar de legende van die aardige jongens voort zal leven. 

Spelers

Coach

Koen van Kuijk

Contact

Via de club, via Frans.